SIMETRIUM .COM ⁦ΔN 0,37 → 0,01⁩
معادله‌ها را به جا گذاشت
FA|36 زبان
aether v ? 30 km/s → L 11 m · λ 589 nm ⁦ΔN < 0,01⁩ aetheraetheraetheraetheraetheraether aether aether 0⁦0,1⁩⁦0,2⁩⁦0,3⁩⁦0,4⁩ انتظار: 0,37 جابه‌جایی فریزها ΔN SYMBOL PLATE c = 299 792 458 m/s Cleveland 1887 · Am. J. Sci. 34
بزرگی و کوچکی حروف
واژهٔ لاتین aether با حروف کوچک، در یونانی αἰθήρ — «هوای بالایی». نه نماد داشت و نه یکا: اتر یک محیط بود، نه یک سنجه.
اشتباه نگیرید
اتر درخشانِ فیزیک، اترِ شیمی‌دان یعنی دی‌اتیل‌اتر (C₂H₅)₂O نیست. و نه «اتر» به معنای امواج رادیو — که فقط واژه‌ای برای پخش است.
روی صفحه — تداخل‌سنجی بر یک صفحهٔ سنگی که از بالا دیده می‌شود. چراغ به آینهٔ نیمه‌شفاف می‌تابد، باریکه دو نیم می‌شود، دو باریکه در امتداد باد و عمود بر آن به سوی آینه‌ها می‌روند و در لوله به هم می‌رسند. نوارهای یاسی بادِ اتر است که قرار بود رو در روی زمین بوزد. صفحه یک‌چهارم دور می‌چرخد. در چشمیِ سمت راست فریزهای روشن تقریباً تکان نمی‌خورند. پایین، نشانگر اول به سوی 0,37 می‌رود — همان مقداری که انتظارش را داشتند — و به صفر برمی‌گردد، همان جا که اندازه‌گیری نشان داد.
شناسنامهٔ کمیت · منسوخ · محیطی برای نور

اتر درخشان

کمیت منسوخ بی‌یکا · جای خود را به سرعت ثابت نور داد

کلیولند، ژوئیهٔ 1887. مایکلسون و مورلی یک صفحهٔ سنگی را روی بالشتکی از جیوه می‌گذارند، آینه‌ها را رویش می‌نشانند و آرام می‌چرخانندش. زمین با سرعت ⁦30 km⁩/s به دور خورشید می‌گردد و اگر نور موجی در اتر ساکن باشد، باد روبه‌روی اتر باید فریزها را در چشمی 0,4 فریز جابه‌جا کند. منتظر جابه‌جایی بودند. رخ نداد.

اتر را از آن رو ساختند که موج به محیط نیاز دارد. صدا در هوا می‌رود و موج در آب — پس نور هم باید در چیزی برود که خلأ را پر کرده است. اتر می‌بایست سخت‌تر از فولاد باشد تا چنین موج‌های تندی را حمل کند، و با این حال جلوی سیاره‌ها را نگیرد. آزمایش 1887 نشان داد که نور در همهٔ جهت‌ها یکسان حرکت می‌کند، زمین هر طور که پرواز کند. در 1905 اینشتین این را قانون کرد و دیگر به اتر نیازی نماند.

نشانهaether · luminiferous aether · بی‌نماد
چگونه جست‌وجو کردنداز راه سرعت زمین در میان اتر — جابه‌جایی فریزهای تداخلی
چه فرض می‌شدمحیط ساکن · سرعت نور به حرکت ناظر بستگی دارد
ورود و کنار گذاشتنهویگنس، 1690 · فرنل، 1818 · مایکلسون و مورلی، 1887 · اینشتین، 1905
نگارش امروزیc = ⁦299 792 458 m/s⁩ دقیقاً، از 1983 — بنا بر تعریف متر
مقدارهای نمونه0,37 فریز — انتظار در 1887 · کمتر از 0,01 — آنچه دیدند · 10⁻¹⁷ — دقت امروز
به تبدیل به تداخل‌سنج
01 · تعریف

محیطی که نور در آن می‌دود

اگر نور موجی در اتر باشد، سرعتی نسبت به اتر دارد، c. ناظری که در میان اتر پرواز می‌کند باید نورِ روبه‌رو را تندتر و نورِ از پشت‌سر را کندتر ببیند. زمین با سرعت ⁦30 km⁩/s به دور خورشید می‌گردد — یک ده‌هزارمِ c. همین تفاوت را می‌خواستند به دام بیندازند.

چنین تصحیحی را نمی‌شود مستقیم اندازه گرفت، بسیار کوچک است. مایکلسون دو مسیر نور را مقایسه کرد: در امتداد باد و عمود بر آن. مانند شناگری که در رودخانه یک بار در امتداد جریان می‌رود و برمی‌گردد و یک بار عرض آن را: در امتداد جریان بیشتر طول می‌کشد. تفاوت، مربعِ یک نسبت کوچک است، (v/c)² = 10⁻⁸. تداخل آن را دیدنی می‌کند: جابه‌جایی به اندازهٔ کسری از طول موج، فریزهای روشن را جابه‌جا می‌کند.

c — سرعت نور، m/s · v — سرعت نسبت به اتر · L — طول بازو، m · λ — طول موج، m · ΔN — جابه‌جایی فریزها · β = v/c · γ = 1/√(1−β²)
تعاملی · دو شناگر در رودخانه

چه کسی زودتر برمی‌گردد

رودخانه‌ای به پهنای L از چپ به راست جاری است، پیکان‌های یاسی جریان‌اند. دو شناگر با یک سرعت c شنا می‌کنند: طلایی در امتداد رود می‌رود و برمی‌گردد، آبی عرض رود را تا ساحل دیگر و بازمی‌گردد. نوارهای پایین زمان سفر آن‌هاست. شناگر عرضی همیشه زودتر می‌رسد. پرتوی که عمود بر باد اتر می‌رود هم قرار بود از پرتوی در امتداد باد جلو بیفتد.

طلایی — در امتداد، آبی — عرضینوارها — زمان سفر، بر حسب 2L/c
جریان v / c
در امتداد
γ² = 1/(1−β²)
عرضی
γ = 1/√(1−β²)
تفاوت
≈ β²/2 برای β کوچک

تعاملی · تداخل‌سنج مایکلسون و مورلی، 1887

صفحه را بچرخانید و در چشمی نگاه کنید

کنش اصلی یکی است — دکمهٔ «چرخاندن صفحه». صفحهٔ سنگی روی جیوه شناور است و آرام می‌چرخد. در وسط از بالا دیده می‌شود: چراغ طلایی، باریکه‌های آبی به سوی آینه‌های دو سر بازوها می‌روند، هر کدام 16 بازتاب، روی‌هم ⁦11 m⁩ مسیر. خط‌های یاسی بادِ اتر است و سرعتش را لغزنده تعیین می‌کند. سمت راست چشمی است: فریزهای روشن و تاریک. اگر اتر وجود داشته باشد، فریزها هنگام چرخش صفحه باید تاب بخورند. زیر چشمی نمودار است: منحنی یاسی — جابه‌جایی بنا بر نظریهٔ اتر، نقطه‌های طلایی — آنچه دیده می‌شود. کلید «جهان با اتر / جهان 1887» هر دو پاسخ را نشان می‌دهد.

چپ: دفتر رصد، جابه‌جایی فریزها و زاویهٔ صفحهراست: چشمی و جابه‌جایی فریزها بر حسب زاویهٔ چرخش
کار اصلی
باد اتر v30 km/s
⁦30 km⁩/s — سرعت مداری زمین. جابه‌جایی با مربع سرعت رشد می‌کند: دو برابر تندتر — چهار برابر بیشتر.
طول بازو L11 m
در 1881 مایکلسون ⁦1,2 m⁩ داشت و جابه‌جایی در نوفه گم می‌شد. در 1887 آینه‌ها نور را 16 بار رفت‌وبرگشت دادند و ⁦11 m⁩ شد.
جابه‌جایی مورد انتظار
—
—
جابه‌جایی دیده‌شده
—
—
زاویهٔ صفحه
—
—
بیشینهٔ سرعت در اتر
—
—

—

نمودار · جابه‌جایی بر حسب زاویه، بر حسب سرعت و دقت در یک قرن

02 · تبدیل
کسری از سرعت نور β = v/c

اتر یکا نداشت، پس سرعتی را که می‌جستند تبدیل می‌کنیم. جابه‌جایی فریزها در تداخل‌سنج مانند β² رشد می‌کند، مربع کسری از سرعت نور. سرعت مداری زمین — β = 10⁻⁴، β² = 10⁻⁸.

امروز هیچ سرعتی «نسبت به اتر» اندازه گرفته نمی‌شود. تنها حرکت نسبت به تابش زمینهٔ کیهانی هست: خورشید با سرعت ⁦370 km⁩/s از میان آن می‌گذرد، اما این حرکتی ظاهری است، نه باد یک محیط.

03 · مرتبه‌های بزرگی
انحراف سرعت نور Δc/c — آنچه آزمایش‌ها می‌جستند، از 10⁻¹⁸ تا 10⁻⁴

04 · ابزارهای اندازه‌گیری
تداخل‌سنج
باریکه‌شکاف، دو بازو، دو آینه. پرتوها به هم می‌رسند و فریز می‌سازند، و جابه‌جایی به اندازهٔ یک‌دهم فریز با چشم دیده می‌شود. همین اصل در آشکارسازهای امواج گرانشی کار می‌کند، فقط بازوها آنجا هر کدام ⁦4 km⁩ است.
⁦20,5″⁩
ابیراهی ستارگان
برادلی در 1727 دید که ستارگان در طول سال بیضی‌های کوچکی به اندازهٔ 20,5 ثانیهٔ قوسی می‌پیمایند. تلسکوپ را باید در جهت حرکت زمین کج کرد، مثل چتر زیر باران. این نخستین اندازه‌گیری β = 10⁻⁴ بود.
آزمایش فیزو با آب
فیزو در 1851 نور را در جهت آب روان و خلاف آن فرستاد. نور به‌طور کامل با جریان کشیده نمی‌شد، بلکه با ضریب 1 − 1/n². فرنل این را با کشش جزئی اتر توضیح می‌داد. نسبیت همان عدد را از جمع سرعت‌ها به دست می‌آورد.
10⁻¹⁷
تشدیدگر نوری
آزمایش مایکلسونِ امروزی: دو تشدیدگر بلوری عمود بر هم روی میز گردان، لیزرها به بسامد آن‌ها قفل شده‌اند. بسامدها تا 10⁻¹⁷ از هم جدا نمی‌شوند — صد میلیون بار دقیق‌تر از 1887.
05 · قواعد نگارش
درست
c = 299 792 458 m/s — دقیق، بدون عدم‌قطعیت
«اتر درخشان» — اصطلاحی تاریخی، در بافت سدهٔ نوزدهم
⁦ΔN = 0,37⁩ — جابه‌جایی مورد انتظار فریزها نزد مایکلسون و مورلی
β = v/c, γ = 1/√(1−β²)
نادرست
«سرعت نسبت به اتر» — در متنی امروزی
c ≈ 3·10⁸ m/s ± … — c از 1983 عدم‌قطعیت ندارد
«آزمایش شکست خورد» — نتیجهٔ صفرِ روشنی داد
اشتباه گرفتن اتر درخشان با اتر شیمیایی
06 · یکاهای همسایه

فلوژیستون بی‌نشان رفت، کالریک کالری را به جا گذاشت. اتر بیش از همه به جا گذاشت: معادله‌های ماکسول برای اتری کشسان نوشته شدند و از آن بیشتر زیستند. و سرعت ثابت نور، که اتر را کنار زد، خود پایهٔ سنجش شد: متر با آن تعریف می‌شود.

07 · بخش تاریخی
⁦1,5 m × 1,5 m · 0,3 m⁩بالشتک جیوه
صفحهٔ سنگی
یادداشت اندازه‌شناختی

آزمایش 1887 الگوی اندازه‌گیری در برابر نوفه است. صفحه‌ای از ماسه‌سنگ روی جیوه شناور بود تا بی‌تکان چرخانده شود. رصد در زیرزمین انجام می‌شد، ظهر و عصر، شانزده خوانش در هر دور. 0,4 فریز انتظار داشتند و پراکندگی خوانش‌ها حدود 0,01 بود.

نتیجهٔ صفر یک کران بالا داد: سرعت زمین در میان اتر کمتر از حدود 5—⁦8 km⁩/s است. صد سال بعد، ثابت بودن سرعت نور بخشی از تعریف متر شد. از 1983 متر مسافتی است که نور در 1/299 792 458 ثانیه می‌پیماید.

⁦ΔN < 0,01⁩
فریزها در چشمی
فهرست کمیت‌ها
همهٔ فهرست ←
پایه · 7 یکا

هفت یکای پایهٔ SI

آزمایشگاه فهرست: لیوانی آب کلم، یک مشعل، لیوانی آب روی صفحهٔ سرد و یک چرخ‌دنده
فهرست · همهٔ کمیت‌ها در یک صفحه
آزمایشگاه دمِ ورودی فهرست

یک قطره اسید رنگ آب‌میوه را تغییر می‌دهد، نمک شعله را رنگی می‌کند، آب با یک ضربه یخ می‌زند. زیر آن‌ها همهٔ برگه‌های Simetrium، بر پایهٔ رشته و به ترتیب الفبا.

باز کردن فهرست ←
08 · زبان شما
هر پیوند به صفحهٔ واقعی آن زبان می‌رود

به زبان خود بخوانید

ترجمه و بازخوانی شدترجمهٔ خامدر نوبت