p·min
Een korte clip is op één dag een miljoen keer bekeken, een videoles van twaalf minuten maar vijftigduizend keer. Welke van de twee heeft mensen meer tijd gekost? Het lijkt de clip: die heeft twintig keer zoveel weergaven. Maar een derde van de kijkers scrolt er in een paar seconden voorbij, gemiddeld besteedt men er acht seconden aan, terwijl velen de les bijna helemaal uitkijken. Tel de minuten van alle kijkers bij elkaar op en de les blijkt twee keer zo ver voor te liggen. Precies deze som meet de aandachtsminuut.
Eén persoonsminuut aandacht is een minuut die één mens werkelijk met een clip, een artikel of een site heeft doorgebracht. Twintig mensen van drie minuten geven zestig persoonsminuten, en precies evenveel levert één persoon op die een heel uur las. De weergaventeller beantwoordt de vraag hoe vaak een pagina is geopend, de minuten aandacht laten zien hoeveel tijd mensen eraan hebben besteed. Ze worden geteld per uur, per dag, per maand of per jaar, en de periode noteer je altijd bij het getal, zoals je ‘per uur’ bij een snelheid zet.
Etymologie
In zich opnemen, de boogpees spannen en een klein deel afsnijden
In de naam van de eenheid komen drie woorden samen, elk met een eigen lange geschiedenis. Het Russische ‘vnimanie’ en het Latijnse attentio beschrijven dezelfde handeling met verschillende beelden: het ene zegt dat een mens een gedachte in zich opneemt, het andere dat hij ernaar uitreikt als een gespannen boogpees. En ‘minuut’ gaat terug op het Babylonische rekenen in zestigtallen, waarmee later ook de graad en het uur in zestig delen werden verdeeld.
Aandacht en geheugen
Hoeveel minuten heb je nodig om iets te onthouden
Denk aan de clip waar je gisteren in een paar seconden voorbij scrolde. Hoogstwaarschijnlijk kun je er geen woord van navertellen. Dat komt niet door verstrooidheid, zo is het geheugen nu eenmaal gebouwd. Alles wat je ziet komt eerst in een kort opslagvak dat de indruk slechts enkele seconden vasthoudt, en maar een klein deel gaat verder naar het langetermijngeheugen.
Psychologen bestuderen dit pad al meer dan honderd jaar en hun conclusies komen overeen. Na een seconde blijft er alleen een vluchtige afdruk van het beeld over. Zonder herhaling is bijna alles na een halve minuut vergeten. Maar wat je een paar minuten hebt bestudeerd en daarna met tussenpozen hebt herhaald, blijft weken hangen. De ene aandachtsminuut is dus de andere niet: tien keer zes seconden scrollen geeft dezelfde persoonsminuut als een minuut geconcentreerd lezen, maar laat veel minder in het geheugen achter.
01 · Definitie
Oppervlakte onder de kijkerscurve
Stel je voor dat elke kijker een streepje is, met een lengte gelijk aan de tijd die hij op de pagina heeft doorgebracht. De aandachtsminuut is de som van de lengtes van alle streepjes. Zet je ze op volgorde van lengte, dan krijg je de curve die analisten de retentiecurve noemen: aan het begin kijkt iedereen, daarna haken de kijkers een voor een af. De oppervlakte onder deze curve is het aantal persoonsminuten.
Diezelfde oppervlakte kun je tot een rechthoek omvormen. De hoogte is het aantal bezoekers, de breedte de gemiddelde tijd per bezoeker. Daarom worden aandachtsminuten meestal met een simpele vermenigvuldiging geteld, en dient de curve om te begrijpen waar mensen precies afhaken.
Vergelijk, controleer de teller, doorloop het etmaal
Kies in het experiment ‘Vergelijking’ twee soorten content en stel in hoeveel mensen ze hebben geopend: de muur van schermen laat zien hoe kijkers afhaken, en de bekers laten zien wiens oppervlakte aan aandacht groter is. Zet in het experiment ‘Teller’ vergeten tabbladen en bots aan en kijk hoeveel overbodige minuten elke meetmethode erbij telt. En kies in het experiment ‘Etmaal’ waar je lezers wonen, om te zien op welk uur van de servertijd de piek valt en hoeveel persoonsminuten er per dag, per maand en per jaar bij elkaar komen.
02 · Omrekening
Bezoekers en minuten — in uren, jaren en levens
Vul in hoeveel mensen er kwamen en wat de gemiddelde tijd van één bezoek in minuten was, en kies dan de periode waarover deze getallen zijn verzameld. Hieronder verschijnt hoeveel persoonsminuten en persoonsuren dat zijn, hoeveel jaren van één mensenleven, en welk deel van de wakkere tijd van de hele mensheid in diezelfde periode aan jouw content is besteed.
Dezelfde telling in de woorden van de televisie
De televisie telt aandacht al lang, ze noemt het alleen anders. Het bereik is hoeveel verschillende mensen het programma minstens één keer aanzetten, ATS is hoe lang elk van hen gemiddeld keek, en ATV is hoeveel minuten er op elke inwoner komen, ook op wie helemaal niet keek. Vul deze getallen in en ze worden omgezet in persoonsminuten en een gemiddeld kijkcijfer.
Het gemiddelde kijkcijfer van een programma is de ATV gedeeld door de lengte: het deel van de bevolking dat het van begin tot eind zou hebben gezien als alle aandacht bij dezelfde mensen zou liggen. Het kijkcijfer meet dus ook minuten aandacht, alleen in procenten.
03 · Ordes van grootte
04 · Hoe het wordt gemeten
Acht tellers, acht regels
Aandachtstijd wordt tegenwoordig gemeten door tv-apparaten, door sitetellers en door videoplatforms. Allemaal tellen ze minuten op, maar ze beslissen verschillend wanneer iemand is gestopt met kijken. De ene teller wacht op een aanraking of scrollbeweging, een andere is tevreden zolang het tabblad openstaat, een derde vraagt de kijker op een knop van de afstandsbediening te drukken, en een vierde meet helemaal niets en berekent de tijd vooraf, uit de lengte van de tekst. Daardoor krijgt dezelfde pagina in verschillende systemen een andere tijd, en kun je hun getallen niet rechtstreeks vergelijken.
Waar de leesminuten vandaan komen
Boven veel artikelen staat het label ‘≈ 12 min leestijd’. Niemand heeft dat getal opgemeten: het wordt vooraf berekend, nog voor de eerste lezer. Het aantal woorden wordt gedeeld door de gemiddelde leessnelheid, en voor elke afbeelding komen er een paar seconden bij. Stel de lengte van de tekst en de snelheid in, en je ziet hoe het label tot stand komt en hoeveel tijd men op zo'n pagina in werkelijkheid doorbrengt.
De snelheden komen uit het overzicht van Marc Brysbaert uit 2019, dat bijna tweehonderd onderzoeken samenvat: volwassenen lezen een populairwetenschappelijke Engelse tekst stil met een snelheid van ongeveer 238 woorden per minuut, fictie ongeveer 260. De afbeeldingen zijn geteld volgens de regel van Medium: twaalf seconden voor de eerste, voor elke volgende een seconde minder, en vanaf de tiende drie seconden per afbeelding. In talen met langere woorden of met karakters telt men de tijd per teken, niet per woord.
05 · Schrijfregels
06 · Naburige eenheden
07 · Historisch deel
Persoonsminuten zijn niet voor schermen bedacht, maar voor fabrieken. Aan het begin van de twintigste eeuw noteerden ingenieurs met een stopwatch in de hand hoeveel minuten een arbeider aan elke handeling besteedde, en telden die op tot manuren. Zo mat men de arbeid die een mens aan het werk geeft. Een halve eeuw later merkte de econoom Herbert Simon op dat een overvloed aan informatie een tekort schept aan datgene waaraan ze wordt besteed, namelijk de aandacht van mensen.
De televisie was de eerste die aandacht met een apparaat ging meten: de peoplemeter staat bij de tv en elk gezinslid drukt op zijn eigen knop van de afstandsbediening als hij gaat kijken. Sites leerden zelf tellen, aan de hand van scrollen en aanrakingen, en videoplatforms hielden in de jaren 2010 op clips te waarderen om alleen de klikken en gingen ze waarderen om de kijkuren. De aandachtsminuut brengt deze tellingen samen in één eenheid, want in elk ervan wordt hetzelfde gemeten: de tijd van mensen.
Catalogus van grootheden
de hele index →De zeven SI-basiseenheden
Een druppel zuur verandert de kleur van het sap, zout kleurt de vlam, water bevriest door een tik. Daaronder alle bladen van Simetrium, per vakgebied en alfabetisch.
Index openen →