SpO₂ litteris maiusculis S et O, minuscula p et indice 2 scribitur: S — saturation, p — pulse, id est saturatio pulsoxymetro mensa. Litterae priores magni momenti sunt: SaO₂ eadem quantitas est ex sanguine arteriali in analysatore mensa, ScvO₂ ex vena centrali, et numeri earum differunt.
Saturatio est pars haemoglobini oxygenio occupati, non copia oxygenii in sanguine: in anaemia SpO₂ 99 % esse potest, cum tamen textibus oxygenium deficiat. Neque est pressio partialis PaO₂ in mmHg, quae cum saturatione per curvam formae S coniungitur et ad 97 % circiter 90 mmHg aequat.
A sinistra apex digiti cum ungue inter diodos lucem emittentes et photodiodum comprimitur: lux rubra 660 nm et infrarubra 940 nm vicissim micant et per digitum transeunt, arteria autem in eo cum corde pulsat. A dextra in parvo quadro unda pulsus currit et nota ictuum micat, cursor autem scalae infra ad 97 % pervenit — saturationem solitam hominis sani ad libram maris.
Charta unitatis
pars oxyhaemoglobini · pulsus tabula 1/1 · rec. 2026-09Pulsoxymetria SpO₂ · % · min⁻¹
Quantitas sine dimensione · pars oxyhaemoglobini in sanguine arteriali pulsante, %; pulsus — ictus per minutum
Duo lumina quae sanguinem penitus vident
Anno 1972 Takuo Aoyagi, machinator societatis Tokiensis Nihon Kohden, volumen cordis per minutum metiri conabatur ex modo quo pigmentum in sanguine diluitur, et perturbatione quadam vexabatur: signum lucis per aurem transeuntis cum pulsu tremebat. Intellexit hunc tremorem donum esse — solus sanguis arterialis pulsat, et si tantum pars fluctuans lucis duorum colorum spectatur, cutis, os et venae sponte e computatione cadunt.
Sic natum est pulsoxymetrum — fibula quae paucis secundis ostendit quot centesimae haemoglobini in arteriis oxygenium vehant. Exeuntibus annis 1980 in anaesthesia necessarium factum est, in pandemia autem anni 2020 instrumentum domesticum multorum milionum hominum; tum patuit apud homines cute fusca id saepius normam ostendere, cum oxygenium iam deficeret.
Pagina lucem per digitum ducit, ostendit quomodo ex duabus undis pulsus centesima fiat, et explicat unde error oriatur et quid auctoritates moderatrices adversus eum faciant.
01 · Definitio
duo lumina · ratio R · calibratioSpO₂ est pars oxyhaemoglobini inter haemoglobinum quod oxygenium vehere potest, ex luce per textum transmissa mensa. Oxyhaemoglobinum clare rubrum est et parum lucis rubrae ad 660 nm absorbet, plus vero infrarubrae ad 940 nm, haemoglobinum reductum contra; ratio duarum absorptionum indicat quantum haemoglobini oxygenio occupatum sit.
Ut cutem, os et sanguinem venosum excludat, instrumentum solam partem pulsantem signi, AC, sumit eamque per partem constantem, DC, pro utroque colore dividit, deinde rationem rubram per infrarubram dividit. Fit numerus R sine dimensione, «ratio rationum», et quo maior est, eo minor saturatio.
Lux in digito nimis implicate dispergitur quam ut centesimae ex R theoretice deducantur, itaque nexus experimento invenitur: voluntarii mixturam oxygenio deminutam spirant, sanguis arterialis eis sumitur, et puncta «R — SaO₂» curvam calibrationis efficiunt in instrumento inscriptam. Simpliciter dicta, prope rectam SpO₂ ≈ 110 − 25·R accedit.
Quid instrumentum videat et quid non
A sinistra verum pulsoxymetrum digitale in digito cuius cutis secundum scalam Monk colorata est: in operculo superiore quadrum cum saturatione et pulsu lucet, fenestra autem in theca exsecta ostendit quomodo diodi rubra et infrarubra vicissim apicem digiti supra arteriam pulsantem ad photodiodum perlustrent. A dextra monitorium ad lectum cum duabus undis pulsus, quales photodiodus eas videt: amplitudo earum est AC, translatio DC. Cursores veram saturationem sanguinis arterialis, pigmentationem cutis, perfusionem et pulsum statuunt; instrumentum suum numerum ostendit, et pagina eum cum vero comparat.
Calibratio in voluntariis cute clara
Melaninum lucem rubram multo fortius quam infrarubram absorbet, et in cute fusca minus lucis rubrae ad arteriam pulsantem et retro pervenit, signum autem debilius et translatum fit. Si curva calibrationis praecipue in voluntariis cute clara collecta est, instrumentum hanc translationem non respicit et saturationem nimis aestimat, et quidem maxime in valoribus humilibus, ubi error periculosissimus est. Anno 2020 investigatio in NEJM edita ostendit hypoxaemiam occultam — veram SaO₂ infra 88 % cum SpO₂ 92—96 % — apud aegrotos nigros ter saepius quam apud albos occurrisse.
02 · Conversio
curva · accuratio · altitudoA centesimis ad pressionem oxygenii
Insere saturationem, pressionem partialem oxygenii aut rationem R, et pagina eas inter se per curvam dissociationis haemoglobini convertet, ostendet quo intervallo vera SaO₂ iaceat errore instrumenti permisso, et quam saturationem in altitudine exspectes.
Regula memoriae: saturatio 90 % circiter 60 mmHg oxygenii est, et infra hoc punctum curva praeceps descendit.
Monoxidum carbonii haemoglobinum in carboxyhaemoglobinum ligat, quod ad 660 nm paene ut oxyhaemoglobinum apparet, et in veneficio pulsoxymetrum normalia 98 % ostendit, quamquam sanguini oxygenium deest. Methaemoglobinum contra indicationem ad 85 % trahit, quaecumque vera saturatio est; in utroque casu verum solum CO-oxymetrum analysatoris gasorum sanguinis praebet.
| {k} | {v} | {note} |
{text}
04 · Instrumenta metiendi
auris · fibula · horologium · CO-oxymetrumQuattuor modi colorem sanguinis videndi
Instrumentum aviatoribus sine larva oxygenii
Bello gerendo Glenn Millikan oxymetrum auriculare construxit, ut aviatores de defectu oxygenii in altitudine moneret. Lobulus auris calefiebat, ut sanguis in eo paene arterialis fieret, et instrumentum lucem rubram et viridem comparabat; operabatur quidem, sed morosum erat et calibrationem in quoque homine requirebat, quia partem pulsantem signi nondum secernere sciebant.
Fibula Aoyagii
In fibula duo diodi vicissim accenduntur, interdum cum pausa, qua photodiodus lucem ambientem conclavis metitur, et instrumentum tria signa multis centenis vicibus in secundo accipit. Ex undis rubra et infrarubra partes pulsantes secernit, R computat, id per paucas secundas mediat et per tabulam calibrationis in centesimas convertit, periodus autem undae pulsum dat.
Lux quae non pertransit
Horologium carpum perlustrare non potest, itaque diodus et photodiodus iuxta stant, et instrumentum lucem sub cute retro dispersam capit. Pulsus sic certe metitur, saepius luce viridi, saturatio autem minus accurata exit: signum debilius est, carpus movetur, et pleraque talia instrumenta non sunt instrumenta medica.
Norma ad quam fibula iudicatur
In analysatore gasorum sanguis arterialis destruitur, in cuvettam ponitur et decenis longitudinibus undarum perlustratur, ita ut instrumentum oxyhaemoglobinum, reductum, carboxy- et methaemoglobinum separatim discernat. Eius SaO₂ est verum ad quod pulsoxymetra calibrantur et probantur, et in casibus dubiis medicus sanguinem ex arteria sumit potius quam fibulae credat.
05 · Regulae scribendi
Sp et Sa · centesimae · oxygeniumLittera ante O₂ instrumentum nominat
Saturatio cum nota fontis, numero integro centesimarum et condicionibus scribitur — utrum homo aerem spiret an oxygenium accipiat.
Prima linea a dextra magnitudinem litterarum, indicem et signum centesimae amittit, secunda saturationem cum pressione oxygenii confundit, tertia signum aequalitatis inter fibulam et analysatorem gasorum ponit, quamquam error instrumenti permissus aliquot centesimae est. Quarta partem haemoglobini occupati copiam oxygenii appellat, quinta instrumento accurationem decimarum tribuit quam non habet, sexta pulsum in hertziis scribit, quamquam 72 ictus per minutum 1,2 Hz sunt.
06 · Unitates finitimae
pressio · longitudo undae · frequentiaSpO₂ circumdant millimetrum hydrargyri, quo pressio oxygenii in sanguine metitur, nanometrum — longitudo undae qua haemoglobina colore differunt — et ictus per minutum, quos idem instrumentum ex unda pulsus numerat.
Cum saturatione per curvam dissociationis haemoglobini formae S coniungitur.
660 et 940 nm ibi electa sunt ubi haemoglobina maxime differunt.
Pulsus ex periodo undae pulsus, eadem frequentia atque cordis.
07 · Pars historica
archivum · a lobulo auris ad FDAQuomodo perturbatio signum principale facta sit
{title}
{text}
Quam saepe instrumentum defectum oxygenii praetermiserit
Altitudo columnae est pars parium mensurarum ubi SpO₂ 92—96 % erat, vera autem SaO₂ infra 88 %, apud aegrotos albos et nigros in investigatione Sjoding et sociorum, NEJM 2020; scala a nihilo ad 12 %. Margo columnas circumit.
Discrimen triplex eodem numero in quadro — et ipsa post hanc investigationem auctoritates postulata probationum recognoverunt.
Instrumentum cuius calibratio homines sunt
Pulsoxymetro nulla norma est quae in fibulam poni possit: curva calibrationis cuiusque exemplaris in hominibus vivis sumitur, quibus in laboratorio paulatim oxygenium adimitur, dum simul sanguis arterialis eis sumitur. Norma ISO 80601-2-61 postulat non minus quam decem voluntarios sanos et aliquot centena parium punctorum in intervallo a 70 ad 100 %, accuratio autem differentia quadratica media Arms exprimitur: auctoritates non plus quam tres aut quattuor centesimas permittunt.
Locus infirmus in compositione horum decem hominum fuit. Regulae veteres paucos tantum voluntarios cute fusca postulabant, et instrumenta quae probationes superabant in eis vix probabantur; error medius per totum coetum parvus videbatur, et translatio systematica pro parte hominum in eo dissolvebatur.
Post investigationes annorum 2020—2022 FDA consilium peritorum convocavit et proposuit ut instrumenta in hominibus totius ambitus pigmentationis probarentur, quae obiective ex colore cutis, non ex quaestionario aestimaretur, et accuratio pro quoque coetu separatim referretur. Sic quaestio aequitatis primum quaestio metrologiae facta est: cui calibratio obtigerit.
Septem unitates fundamentales SI
Index quantitatum
Medicina
Gutta acidi colorem suci mutat, sal flammam tingit, aqua ictu congelat. Sub eis omnia folia Simetrii, per disciplinas et ordine litterarum.
Aperi indicem →